tupot, świst, chrzęst

Z okładki: „ Wiersze (Mączki) to wyrzeźbione w krysztale pryzmaty świadomości i postrzegania, naturalnie otwarte na różnorodność istnienia. (…) Są mi bliskie, gdyż, podobnie jak moje wiersze, czerpią z estetyki wschodniej, jednocześnie jej nie imitując”. Jane Hirshfield. Od autora: " Tupot, świst, chrzęst" – trzy onomatopeje przywodzące na myśl, być może, Naborowskiego " błysk, głos, punkt", z całą, natury „ wanitatywnej”, tej frazy proweniencją, czy też " Szumy, zlepy, ciągi" mistrza Mirona – metafizyka codzienności. Na okładce – fotografia kundelka, zrobiona w Nowicy, gdzie dom rodzinny Antonycza. Zatem, mój drogi czytelniku, także rzecz o „ mojości” i „ przydrożności”, czy też przygodności istnienia.