Edith i Teresa. Święta i Grzesznica

Nigdy nie spotkały się na tej ziemi, gdyż jedna oddała duszę Bogu osiemnaście lat przed narodzeniem drugiej. A jednak poszukiwanie tego, co je połączyło, nie jest , jak mogłoby się wydawać, daremne. Mała Teresa ujrzała światło dzienne w zamożnym normandzkim mieszczaństwie, Edith urodziła się linoskoczkom, u których krew normandzka i z Lille mieszała się z pintą krwi kabylskiej i włoskiej. Normandia kołysała ich dzieciństwo, przyćmione utratą matek – zmarłą Teresy, Edith, która zniknęła bez śladu. Obydwie uwielbiały swoich ojców, którzy mieli na imię Ludwik. Teresa rosła otoczona ukochanymi siostrami w Lisieux, a Edith była wychowywana przez swoje „ mamusie”, dziewczyny z burdelu, prowadzonego w Bernay przez jej babkę ze strony ojca. W młodości jedna usunęła się ze świata, druga zeszła w nim na manowce. Obie wiedziały, czym jest brak miłości matczynej, znały torturę zwątpienia i torturę pokus, drogę krzyżową choroby, pewien rodzaj męczeństwa, który byłby niesprawiedliwością, gdyby los nie przyznał każdej z nich wyraźnej misji. Wraz z poddaniem ich próbie na miarę ich bardzo silnego charakteru i chrześcijańskiej wiary. Całe życie Edith i Teresa z trudem były rozumiane przez innych. Jedna wybrała modlitwę, poezję, pisanie, żeby uczcić miłość Bożą. Druga piosenkę, poezję, również pisanie, żeby wychwalać miłość świecką. Dwa oblicza miłości, które w końcu zlewają się w świetle słów: „ Miłujcie się wzajemnie”. Obie bez wytchnienia wysilały się, by uratować to, co najlepsze w człowieku: święta stała się łowczynią dusz, grzesznica łowczynią talentów. Obie doznały chwały. Mała nieznana zakonnica klauzurowa, która zmarła w wieku dwudziestu czterech lat, od razu po śmierci stała się słynna na całym świecie. Jej Dzieje duszy szybko zaczęły być tłumaczone. A jeśli chodzi o Piaf, jej głos nadal wzrusza serca całego świata. Pomijając podobieństwo ich dróg, do prawdziwego kontaktu pomiędzy małą, niewidomą, której szóstych urodzin jeszcze nie obchodzono, a młodą karmelitańską świętą, gruźliczką, doszło naprawdę. Po pielgrzymce do Lisieux na grób Teresy Edith odzyskała wzrok. Niezależnie od tego, czy uznajemy ten cud, czy nie, trzeba przyznać, że to pierwsze „ spotkanie”, które odbyło się na płaszczyźnie mistycznej, miało decydujący wpływ na życie Edith Piaf.