Austro-węgierskie służby tyłowe w kampanii karpackiej 1914-1915

Rozwój wypadków w pierwszym roku Wielkiej Wojny zweryfikował postawę reprezentowaną przez teoretyków sztuki wojennej w drugiej połowie XIX wieku. Na przełomie 1914 i 1915 roku na kilku teatrach działań walczące armie zostały zmuszone do prowadzenia operacji w trudnych warunkach górskich. Nie inaczej było na froncie wschodnim, gdzie austro-węgierskie i rosyjskie armie walczyły wzdłuż grzbietu Karpat. Podczas przeszło czteromiesięcznej kampanii cesarsko-królewska armia mierzyła się nie tylko z oddziałami przeciwnika, lecz także z przeszkodami związanymi z uwarunkowaniami topograficznymi i klimatycznymi. Główny ciężar zapewnienia zaopatrzenia niezbędnego dla funkcjonowania oddziałów w polu spadł na barki służb tyłowych. W języku polskim brakuje także pozycji naukowych poświęconych militarnym aspektom karpackich zmagań. Dotychczas również nie ukazała się praca poświęcona funkcjonowaniu oddziałów tyłowych habsburskiej armii w czasie kampanii przełomu 1914 i 1915 roku.