Miał być i jest świętym. Błogosławiony ksiądz Józef Kowalski (1911-1942)

2 października 1930 roku pochodzący z podrzeszowskiej wsi Siedliska 19-letni kleryk salezjański Józef Kowalski, po przeżytych rekolekcjach zapisał w notesie będącym jego dzienniczkiem duchowym tekst ułożonej przez siebie modlitwy, w której umieścił zdanie: „ Ja mam być i muszę być świętym”. Tę myśl, która stała się jego programem życiowym, zrealizował z żelazną, godną podziwu konsekwencją aż do męczeńskiej śmierci. Aresztowany przez hitlerowców, wraz z innymi salezjanami, w Krakowie w maju 1941 roku, ostatnie kilkanaście miesięcy spędził w obozie koncentracyjnym Auschwitz-Birkenau. Wykazał się tam niesamowitą odwagą, niosąc otuchę współwięźniom oraz – co było zakazane i za co groziła kara śmierci – przewodnicząc potajemnie odprawianym nabożeństwom i udzielając sakramentu pokuty. Został okrutnie zamęczony, a potem utopiony w beczce z fekaliami 4 lipca 1942 roku, po tym, jak odmówił wykonania rozkazu gestapowca, który nakazał mu podeptać różaniec, z którym ks. Kowalski nigdy się nie rozstawał. Ze względu na okoliczności śmierci często nazywany jest „ męczennikiem Różańca”. Beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II 13 czerwca 1999 roku w Warszawie w gronie 108 polskich męczenników II wojny światowej. W książce, wydanej z okazji 20-lecia beatyfikacji, autor, Jaromir Kwiatkowski, w reporterskim stylu przedstawia życie kapłana męczennika. Czytając duchowe zapiski Błogosławionego i świadectwa osób, które go znały (zebrane na szczęście przed kilkudziesięciu laty przez przyjaciela ks. Kowalskiego - ks. Józefa Walawskiego),czytelnik nie ma wątpliwości: ziemia rzeszowska wydała wielkiego świętego, który zasługuje na to, by był znany jeszcze szerzej niż jest – zdaniem autora, ze względu na swój kaliber duchowy powinien być wymieniany jednym tchem z ojcem Maksymilianem Kolbe. Życie kapłańskie i zakonne ks. Kowalskiego powinno być wzorem dla dzisiejszych kapłanów. Ponadto Błogosławiony – ukazując wielką wartość Różańca, za który nawet warto oddać życie – pokazuje, gdzie mamy szukać ratunku także my, współcześni.