Najkrócej żyją motyle.

Autor w bardzo sugestywny i profesjonalny sposób zapoznaje z odpowiedzialną, pełną niebezpieczeństw i podejmowanego ryzyka, pracą bojową pilotów lotnictwa rozpoznawczego-powietrznych zwiadowców. Niezwykle groźne, a jednocześnie dynamiczne i trzymająca czytelnika w ciągłym napięciu akcje bojowe sprawiają, że wszystko, co mamy do wykonania, odkładamy na potem, aby odkryć, że choć obecnie w rozpoznaniu na plan pierwszy wysunął się satelitarny wywiad kosmiczny-powietrzni zwiadowcy wciąż są potrzebni, konieczni dla dowódców i sztabów wprost nieodzowni, niezbędni. Bodaj najlepszy technothriller lotniczy ostatnich lat.