Dwa kolory

Na książkę składają się rozmowy przeprowadzone przez Jerzego Zalewskiego w 2003 roku, w trakcie realizacji filmu dokumentalnego Dwa kolory. Rozmówcy autora to wybitni politycy, którzy w trakcie realizacji filmu opisują dwa nurty polskiej opozycji, które można by nazwać niepodległościowym i rewizjonistycznym, a także oceniają okres transformacji i przedstawiają warunki brzegowe III RP. Ponieważ ich losy są (były) bardzo różne, odmienna też jest interpretacja i pamięć, stąd książka ma charakter historycznego świadectwa. Wydaje się również, że przedstawiony przez nich opis świata polskiej polityki - opozycji w PRL- u i III RP - wyjaśnia bądź przybliża do wiedzy, dlaczego IV RP, która miała lada moment nadejść, nie była trwale możliwa i dlaczego mogło dojść do katastrofy smoleńskiej. Jednocześnie, ponieważ rozmówcy autora opowiadają tę samą historię, dotyczącą tych samych wydarzeń, a każda rozmowa jest integralną częścią książki, kolejnym jej rozdziałem, strukturalne Dwa kolory przypominają film Akire Kurosawy Rashamon, w którym to samo wydarzenie opowiada kilkoro świadków, pamiętając je inaczej i wyciągając z niego odmienne bądź różniące się wnioski. Ponieważ autor Jerzy Zalewski jest wrogiem rewizjonizmu w naturalny sposób wśród rozmówców przewagę mają politycy z nurtu patriotycznego.