Labirynt

„ Labirynt” – zbiór opowiadań, z których jedno – „ Strażnik obrazów” – było publikowane w miesięczniku Twórczość (2013). Mity zakorzenione w naszej podświadomości urzeczywistniają się w świecie współczesnym. Czyż różnimy się od pradawnych greckich mitotwórców? Wciąż poszukujemy własnej tożsamości, wewnętrznej harmonii, wszechogarniającego sensu, tylko poruszamy się nieco innej, współczesnej scenografii. Już nie przerażają nas Łąki Asfodelowe, czy rzeczywistość odczuwana z perspektywy Podziemi, ale ciągle zmagamy się z nihilizmem, przyglądając się tym z nas, którzy uporczywie dążą do odsłonięcia prawdziwych wartości. Czy warto żyć bez prawdy, dobroci i miłości? Akcja opowiadań Joanny Sendłak z tomu „ Labirynt” toczy się na zmianę w świecie współczesnym i rzeczywistości osnutej na mitologii. Realność współbrzmi z mitami w jednym akordzie, a współcześni bohaterowie współtworzą świat mitologii. Razem z nimi zabijamy Minotaura, zaglądamy do świata Podziemi, gdzie dusze zmarłych tułają się po przerażających Łąkach Asfodelowych. Uczucia czy emocje zawarte w mitach wcielają się w realność. Bohaterowie szukają siebie, swojej tożsamości, wewnętrznej harmonii, sensu istnienia. To próba pokazania ciągłości ludzkich działań i myśli na przestrzeni tysięcy lat. W poszatkowanym współczesnym świecie, to propozycja wyjątkowa. Inspirująca, a zarazem niepokojąca. Pokazuje, jak wiele utraciliśmy i jak wiele nadal tracimy. Jak jest, a jak być mogło. A może nawet powinno.