Koniec lata

Ściana Upał, ale zbierają się chmury. Wykusz kamienicy, ozór firany ciążący ku ziemi. Pewnego dnia pszczoły miały opuścić ule i nie wrócić nigdy. Nie było widać, że odchodzą. Kurz leży na zewnątrz szyby. Wydaje się nietykalny. Skąd szmery w nazwach? Naprawdę zawierucha, musimy się zbierać, zanim przyjdzie noc i zdmuchnie miasta. Drzewa przeciągają się w ogrodach. Wiatr zrywa czapki z głów i ludzi z łóżek. Rwie się wątek. Dzieci drżą w rodzicach, rodzice w sobie, samotni – najciszej. Jeszcze przez chwilę pięknie. Wyjdź ze skóry Zaczęło się od pocałunku. Według apokryfów Judasz był jedynym człowiekiem, który urodził duszę. A potem umarł i już się nie powtórzył. Można ronić łzy po ciemnicy, ale nie zostanie po nich ślad na piśmie. Żałować może? Może. Może lepiej prysnąć. (fragmenty książki)