Przestrzenie komunikacji

(...) niniejsza publikacja ma stanowić próbę komplementarnego, krytycznego ujęcia zagadnienia komunikacji w edukacji, zarządzaniu, marketingu czy polityce społecznej. Dlatego zawarte w książce teksty odnoszą się zarówno do klarownego, wszechstronnego przedstawienia przez poszczególnych autorów badanych problemów komunikacji, jak i wnikliwego obserwowania, odczytania kontekstów, w których się pojawiają, co warto podkreślić, pierwszy raz. Zamieszczone w opracowaniu ujęcia monograficzne wypełniają lukę badawczą dotyczącą obecności samego procesu komunikacji bądź jego kontekstu w obszarach eksploracji dotąd omijanych, tj. np.: architektura, kultura, obiekty historyczne lub turystyka. Można również zinterpretować konstrukcję książki jako próbę uwzględnienia bipolarnego podziału na treści komunikowalne oraz te, które zazwyczaj pojmuje się jako niekomunikowalne, niemożliwe do komunikowania wprost, m. in.: rozmaite obiekty architektoniczne, kultu religijnego, przestrzeń miejska, walory krajobrazowe. Ze Wstępu