Jarzmo i Strzały. Antologia tekstów z lat 1931-1936

Niech od teraz będzie wiadome, że dzisiejszy ruch, który nie jest partą, tylko ruchem - moglibyśmy nieomal powiedzieć: antypartią - nie jest prawicowy, ani lewicowy. Dlatego że prawica to w głębi dążenie do utrzymania struktury gospodarczej, choćby była ona niesprawiedliwa, natomiast lewica to w głębi pragnienie zaburzenia struktury gospodarczej, choćby jej burzenie pociągnęło za sobą zniszczenie wielu słusznych elementów. Oczywiście, w jednym i drugim przypadku to zasadnicze pragnienie zostaje przyozdobione mnóstwo rozważań duchowych. Niech wszyscy, którzy słuchają nas w dobrej wierze, wiedzą, że wszystkie te rozważania duchowe mieszczą się w naszym ruchu. Nasz ruch za nic nie zwiąże jednak swoich losów z interesem grupowym lub klasowym, który kryje się pod powierzchownym podziałem na prawicę i lewicę. Ojczyzna jest całkowitą jednością, tworzoną przez wszystkich pojedynczych ludzi i wszystkie klasy. Ojczyzna nie może znajdować się w rękach najsilniejszej klasy ani najlepiej zorganizowanej partii. Ojczyzna jest syntezą transcendentną, syntezą niepodzielną, która ma własne cele do spełnienia. My chcemy zaś, żeby dzisiejszy ruch (i państwo, które utworzy) był skutecznym narzędziem władzy, w służbie niekwestionowanej jedności, tej trwałej jedności, tej ostatecznej jedności, której na imię Ojczyzna. José Antonio Primo de Rivera, przemówienie założycielskie Falangi Hiszpańskiej, 29 października 1933 r.