Pamiętniki

Józef Haller von Hallenburg (1873-1960) urodził się w majątku Jurczyce pod Krakowem. Ukończywszy studia, rozpoczął służbę wojskową. Po wystąpieniu z wojska w roku 1912 zajął się m. in. działalnością w ruchu skautowym i Towarzystwie Gimnastycznym „ Sokół. W 1914 objął dowództwo w 3 pułku Legionów i wyruszył na front w Karpatach Wschodnich, a w 1916 dowództwo II Brygady Legionów, z którą w 1918 przebił się przez front pod Rarańczą i połączył z wojskami polskimi w Rosji. Został dowódcą 5 Dywizji Strzelców Polskich, a następnie II Korpusu Polskiego na Ukrainie. W 1918 dotarł do Francji, gdzie dowodził słynną Błękitną Armią, z którą powrócił do Polski w 1919. W Bitwie Warszawskiej był dowódcą Frontu Północnego. Potępił przewrót majowy i został przeniesiony w stan spoczynku. Zajął się działalnością społeczną i polityczną. Po wybuchu II wojny światowej przedostał się do Francji, a następnie do Wielkiej Brytanii. W tym czasie był m. in. ministrem oświaty. Osiadł na stałe w Londynie. W 1993 jego prochy sprowadzono do Polski. W Pamiętnikach Józef Haller - Błękitny Generał - zawarł opis swego niezwykle burzliwego życia, od patriotycznej i głęboko religijnej atmosfery domu rodzinnego aż po lata spędzone na emigracji. Jest to głos uczestnika doniosłych wydarzeń z historii odradzającego się państwa polskiego i II wojny światowej, dowódcy wielkich polskich formacji wojskowych, dzielnego żołnierza i znanego polityka, pozostającego w cieniu Marszałka. Głos człowieka dziś może nieco zapomnianego, ale jakże dla tej historii znaczącego.