W stronę pedagogiki samotności. Inspiracje Thomasem Mertonem

Przedstawiona książka jest zbiorem esejów w większości publikowanych już w jakiejś postaci choć rozproszonych po pracach zbiorowych a stanowiących zarazem przejaw pewnej spójnej jak mam nadzieję troski o skupienie na problematyce zarazem pedagogicznej i egzystencjalnej w tym z wykorzystaniem inspiracji które zawdzięczam odkryciu niezwykłego humanizmu w pracach listach esejach wierszach zbiorach refleksji dzienniku Thomasa Mertona i jemu poświęconych. Inspiracja ta ciągle pozostaje na obrzeżach zainteresowań pedagogów choć jestem głęboko przekonana że warta jest uwzględnienia w myśleniu pedagogicznym. Poza wątkami głęboko sakralnymi mamy tu szereg rozważań ważnych dla odbiorcy bez względu na jego wyznanie czy światopogląd. Merton jest po prostu niezwykle wrażliwym humanistą w najlepszym tego słowa znaczeniu. fragment Wstępu