Pamiętnik księżny Daszkow damy honorowej Katarzyny II cesarzowej Wszechrosji

Autorka publikowanego " Pamiętnika", księżna Katarzyna Romanowna Daszkowa, była jedną z najciekawszych postaci rosyjskiego Oświecenia. Zaprzyjaźniona z wieloma wybitnymi osobistościami, które nadawały ton życiu umysłowemu Europy, położyła ogromne zasługi dla rozwoju nauki i literatury w Rosji. Przez 11 lat, od 1783 do 1794 r., stała na czele Akademii Nauk i Akademii Rosyjskiej — dwóch największych w imperium instytucji naukowych. Wszechstronnośćjej zainteresowań budziła podziw współczesnych swym iście renesansowym rozmachem. Jednocześnie żywo uczestniczyła w życiu politycznym (...). Współdziałała z wielką księżną Katarzyną w czerwcowym przewrocie 1762 r., który wyniósł jej przyjaciółkę na tron imperium. Później w " Pamiętniku" będzie wyolbrzymiać własną w tym rolę, czego nie wybaczą jej historycy, a co czytelnik przyjmie zapewne jako przejaw zwykłej ludzkiej słabości. W ciągu swego blisko 70-letniego życia wznosiła się na szczyty kariery i popadała w niełaskę; los nie szczędził jej nawet goryczy zesłania. Żyła w tłumie przyjaciół — i zarazem niemal całkowicie samotnie. Biografia Daszkowej jest mocno osadzona w dziejach Rosji drugiej połowy XVIII stulecia, z jej wzlotami i upadkami, z tragediami na antyczną miarę, z dniem powszednim imperium, a zwłaszcza jego stolicy.