Między demokracją liberalną a nieliberalną

„ Od lat diagnozowany jest kryzys modelu demokracji liberalnej, który określany bywa za pomocą wielu przymiotników: demokracja nieliberalna, populistyczna, narodowa czy też suwerenna, a nawet w skrajnej formie autorytarna. Wiąże się on z wieloma czynnikami, zarówno instytucjonalnymi, społecznymi, jak i ekonomicznymi. Należy tu wskazać między innymi załamanie partycypacji, kryzys gospodarczy, pojawienie się nowych kwestii w debacie politycznej, zmianę demograficzną (rosnąca liczba osób w wieku około- i emerytalnym), spadek religijności, wyzwania klimatyczne, aktywność ruchów emancypacyjnych, czy rosnące znaczenie instytucji technokratycznych, pozbawionych społecznej kontroli. Odpowiedzią na te wyzwania jest nie tylko załamanie się demokracji liberalnych w Europie Zachodniej, ale również wzrost tendencji nieliberalnych wśród młodych demokracji w Europie Środkowej, w swojej najbardziej skrajnej formie nazywanych neoautorytaryzmem. […] Monografia Między demokracją liberalną i nieliberalną prezentuje teksty zawierające rozważania dotyczące źródeł tych zjawisk, a także omawiające ich przykłady. Zajmuje się także teoretyczną refleksją na temat samej demokracji”. Ze Wstępu