Moje nienapisane wspomnienia

Długo trzeba było namawiać sędziwą Katię Mann (1883-1980),by zechciała - z myślą o publikacji - sięgnąć pamięcią w czasy sprzed dwudziestu, pięćdziesięciu, a nawet przeszło siedemdziesięciu lat, kiedy to poznała i poślubiła Tomasza Manna. Wzbraniała się uparcie, twierdząc, że " w tej rodzinie musi być ktoś, kto nie pisze". U boku wielkiego pisarza przeżyła ponad pół wieku. Była świadkiem, często pomocnym, powstawania Czarodziejskiej góry, Śmierci w Wenecji, Doktora Faustusa i innych głośnych utworów. Skromne i bezpośrednie wspomnienia Katii Mann, ogarniające cały okres wspólnego życia, uzupełniają wiedzę o autorze Buddenbrooków wyniesioną z lektury jego dzieł i prac uczonych biografów.