Romans panny Opolskiej z panem Główniakiem. Anegdota

Jednak rozkosz była upojna, przepotężna. [...] Co noc pozwalała Główniakowi przyjść do siebie, klękać przed sobą, całować się mocno po rękach i gadać do siebie, co mu na myśl przyszło. Ale najulubieńszą dla niej sytuacją było, gdy Główniak klęczał przed nią, gdy siedziała ponad nim.