Święte zwierciadła. Sztuka wizyjna Alexa Greya

Święte zwierciadła to unikalny, wypracowany po latach wizualnych i metafizycznych poszukiwań, cykl obrazów autorstwa Alexa Greya, który przenosi widza w wizjonerską podróż poprzez fizyczną, metafizyczną i duchową anatomię człowieka. Artysta potrzebował dekady, aby stworzyć serię obrazów szczegółowo odzwierciedlających biologiczne, umysłowe i duchowe aspekty człowieka. Prace Greya stanowią swoiste połączenie elementów nawiązujących do starożytnych źródeł hinduizmu i buddyzmu tybetańskiego ze współczesną nauką i medycyną. W Świętych zwierciadłach odbija się ludzka anatomia w całej swej rozciągłości: od układu kostnego, nerwowego, limfatycznego czy mięśniowego do systemów energii psychicznej i energii duchowej. Przejście od ciała do sfery energii subtelnych umożliwia odbiorcy ujrzenie siebie w innym, niematerialnym, wymiarze. Podążając ścieżką wyznaczoną przez Greya – od materii ku duchowości – krok po kroku poznajemy głębszy wymiar naszej istoty. Wielowymiarowy sposób postrzegania uniwersalnych ludzkich doświadczeń artysta wyraził w obrazach przedstawiających podstawowe elementy egzystencji: modlitwę, medytację, pocałunek, akt seksualny, ciążę, narodziny i śmierć. Prace Greya nie tylko ukazują to, co skrywa się pod ludzką skórą, ale też – a może przede wszystkim – obnażają emanacje rzeczywistości metafizycznej: aury, czakry, fale mózgowe, linie wzroku. Poprzez wykorzystanie nadzwyczaj wizjonerskiej poetyki, przejawiającej się m. in. w otoczonych płomieniami światłach aur oraz cienkich, luminescencyjnych liniach promieniujących z płaszczyzny obrazu, Grey uwypukla transcendentne aspekty naszego istnienia. Książka zawiera ponad pięćdziesiąt obrazów, które są wyjątkowymi dziełami nie tylko pod względem artystycznym, ale stanowią również niezastąpiony materiał w medytacji i kontemplacji. W epoce cynizmu i rozpaczy przeżycia pomagające ludziom pozbyć się wewnętrznych konfliktów i kierujące ich uwagę na wartość samej egzystencji, są szczególnie drogocenne. Pragnąłem, by moje obrazy w wizualny sposób przedstawiały spektrum świadomości od percepcji świata materialnego do duchowego zrozumienia; oraz by w możliwie największym stopniu stanowiły one symboliczne wrota wiodące do mistycznego wymiaru rzeczywistości.