Magnezja 190 p.n.e.

Zgodnie z rozkazem Eumenesa, zwinni lekkozbrojni ze wszystkich stron obrzucili pociskami konie, a nie woźniców, w mig odskakując w bok przed pędzącymi rydwanami. Przerażone bólem i gromkim bojowym wrzaskiem rumaki nagle jakby nieokiełznane zaczęły wszędzie pędzić na oślep wprost na własna bojowe linie przy czym jeden błędny rydwan zaraz wprawiał w zamieszanie inne wozy i całe swe otoczenie, które przecież musiało uciekać przed jego długimi, śmigającymi w powietrzu kosami. Uciekające rydwany zaraz wprawiły w zamieszanie arabską jazdę na dromaderach. Stojący w drugiej linii ludzie królewscy zrazu nie widzieli co się dzieje, lecz szybko ogarnął ich lęk... Bitwa pod Magnezją i pokój w Apamei zapoczątkowały upadek państwa Seleukidów. Rzym stał się arbitrem świata hellenistycznego, a założone przez Nikatora królestwo utraciło możliwość uczestnictwa w politycznej grze Grecji, świata egejskiego i Azji Mniejszej.