Upały

Świat jest bezlitosny – dla potulnych i dla geniuszy. Zamęt rozsławia bohaterów, historia milczy o fenomenach skoszarowanych generałów. Trzeba, jak Bonaparte, załapać się na właściwą wojnę albo samemu ją wzniecić. W ubiegłym wieku, kiedy słowa miały wartość, Lutowski pewnie by się rozsiadł wygodnie, gdzieś między Stachurą a Bursą. Dzisiaj po literackim pobojowisku snują się, co prawda, czytelnicze niedobitki, tropiące nie do końca zmarnowany papier, ale to peryferie uprzemysłowionej sztuki. Trochę żal. A może tak powinno być. Przynajmniej twórcza indywidualność Lutowskiego ma okazję natknąć się na czytelniczą. Sam na sam. Intymność, to szansa na miłość. W życiu i sztuce. Wiktor Żwikiewicz