Gadki kurpiowskie.

W tekstach, zawartych w tym zbiorze, wiernie oddano różne obrazy z życia Kurpiów. To nie są opowieści zasłyszane i spisane. Wszystkie opisane zdarzenia są wytworem wyobraźni aurora i efektem wnikliwej obserwacji otaczającej rzeczywistości. Opowieści okraszone humorem, ale pozbawionym ironii czy kpiny. Nigdzie nie ma odniesienia do konkretnej osoby, czy osób, a zbieżność nazwisk, czy zdarzeń może być tylko i wyłącznie przypadkowa. Autor pragnie, by czytelnik poznał lub przypomniał sobie ową dawną puszczańską obyczajowość, relacje międzyludzkie, jak to dawniej pracowano wespół, jak bawiono się i świętowano, w co Kurpie wierzyli, a czego się bali. W zbiorze znajdują się teksty z części pierwszej i drugiej zbiorków „ Pusco ty moja”, a także gadki, wiersze i scenki zupełnie nowe. Na 150 stronach znajduje się ponad 20 gadek, 18 inscenizacji i 8 wierszy napisanych po kurpiowsku, bo język kurpiowski jest najlepszym narzędziem do wiernego malowania wydarzeń z kurpiowskiej przeszłości.