Kołczan Książek
Załóż konto
Wyobraźnia akwatyczna Mickiewicza1 / 1
Wydanie · 2019-01-01 · Softcover

Wyobraźnia akwatyczna Mickiewicza

LZLeszek Zwierzyński
2019
rok wydania
214
stron
polski (Polska)
język
Softcover
typ okładki
Wydawca
Wydawnictwo Wam
ISBN-13
978-83-7354-854-1
EAN
9788373548541
Data wydania
2019-01-01
Książka
Wyobraźnia akwatyczna Mickiewicza · 1 wydanie
Wydawca o tym wydaniu

Książka niniejsza jest próbą opisania  wyobraźni poetyckiej Adama Mickiewicza. Przez wyobraźnię rozumiemy tutaj nie tylko zdolność kreowania obrazów, lecz także coś bardziej istotnego – sposób postrzegania, odczuwania i przeżywania rzeczywistości, stanowiący jądro poetyckości i będący podstawą stwarzania nowych form ujmowania bytu. Filozoficzną tradycją, do której się odwołujemy, jest hermeneutyka. Paul Ricoeur, pisząc o roli poezji, stwierdza: [...] dzięki fikcji, dzięki poezji otwierają się w rzeczywistości codziennej nowe możliwości „ bycia– w– świecie”. Fikcja i poezja mierzą w byt, ale nie w jego modalność „ bycia– danym”, lecz w modalność „ możności– bycia”. Tym samym rzeczywistość potoczna doznaje przeobrażenia w coś, co możemy nazwać wariacjami wyobraźni, jakim literatura poddaje to, co realne. Podstawową inspiracją będzie dla nas krytyka tematyczna – stworzony przez nią model wyobraźni, a także wypracowane sposoby jej badania. Zarówno u Starobinskiego, jak i Bachelarda zaakcentowana jest jej zdolność do antycypowania nowych postaci bytu, do otwierania wokół nas „ horyzontów tego co możliwe”. Z Bachelardowskich prac o wyobraźni szczególnie ważne będzie ujęcie obrazu poetyckiego jako „ nagłego wykwitu psychiki”, rozszerzającego się na cały tekst, wchodzącego w głębokie związki ze swym poetyckim kontekstem. Na rodzimym gruncie próbę teoretycznego określenia wyobraźni i ram jej badania podjął ostatnio w książce  O wyobraźni lirycznej  Mickiewicza Dariusz Seweryn.  Odwołując się do hermeneutyki, zaproponował ściślejsze związanie wyobraźni ze strukturami literackimi poprzez osadzenie w tradycji literackiej. Podporządkowanie wyobraźni strukturom literackim i prymarne potraktowanie tekstu poetyckiego przyniosło świetne wyniki interpretacyjne (szczególnie w analizach  Sonetów krymskich), ale w ograniczonym stopniu pozwoliło opisać samą „ wyobraźnię liryczną”. Nie istnieje ona tu właściwie jako całość, funkcjonuje raczej w postaci elementów ujawniających się w ramach interpretacji.