Arche monolog, który wciąż jeszcze trwa

Arche - znaczy początek. Lubko Deresz opuszcza, znane czytelnikom & bdquo; Kultu& rdquo;, Miedziane Buki i rozpoczyna opowieść na ulicach Lwowa, w środku upalnego lata o smaku mate, obwarzank& oacute; w, taniego wina i wielu nieznanych szerszemu og& oacute; łowi substancji szczeg& oacute; lnego przeznaczenia. Tereska, filigranowa dziewczyna o nietoperzej urodzie, będzie musiała stawić im czoło. Zadanie ma dziwne i trudne. Jak odr& oacute; żnić Postaci od Masek, oniryczne (deliryczne?) wizje od rzeczywistości? I czy w og& oacute; le istnieje jeszcze jakaś rzeczywistość? Autor będzie Cię wodził za nos, drogi Czytelniku, zaprowadzi do świat& oacute; w tak łudząco prawdziwych, że got& oacute; w będziesz uwierzyć w ich istnienie, ale miej się na baczności - bo kto tu właściwie jest Autorem, a kto Czytelnikiem?