Opiekuńczo-wychowawcza działalność Zgromadzenia Sióstr św. Elżbiety w latach 1905-1939
ŁSŁukasz Simiński- 2019
- rok wydania
- 186
- stron
- polski (Polska)
- język
- Hardcover
- typ okładki
- Wydawca
- Katolicki Uniwersytet Lubelski, KUL
- ISBN-13
- 978-83-8061-594-6
- EAN
- 9788380615946
- Data wydania
- 2019-02-13
- Książka
- Opiekuńczo-wychowawcza działalność Zgromadzenia Sióstr św. Elżbiety w latach 1905-1939 · 1 wydanie
Jednym z istotnych elementów misji Kościoła, skrupulatnie pielęgnowanym od zarania jego dziejów, jest troska o integralne wychowanie człowieka. Stąd w procesie historycznego rozwoju powstawały specjalne instytuty i zakłady, nastawione na kształtowanie właściwych postaw, zwłaszcza w odniesieniu do osób, które swym zachowaniem przekraczały ogólnie przyjęte normy, burząc w ten sposób uświęcony prawem, tradycją i uwarunkowaniami aksjologicznymi porządek społeczny. W tym wyjątkowym nurcie działań Kościół częstokroć otrzymywał wsparcie ze strony państwa. Wspaniałą egzemplifikacją takiej kooperacji jest historia Biskupiego Zakładu Wychowawczego dla Dziewcząt pod wezwaniem św. Anny w Kamieniu Krajeńskim, przybliżona, odpowiednio udokumentowana i kontekstualnie zinterpretowana w pracy ks. Łukasza Simińskiego pod wyżej wskazanym tytułe. prof. dr hab. Jan Walkusz Zakład Opiekuńczo-Wychowawczy św. Anny i praca Sióstr Elżbietanek w Kamieniu Krajeńskim spełniły chlubną rolę w zakresie opieki i przygotowania do życia w społeczeństwie niepełnoletnich dziewcząt, które na skutek mieszkania w nieodpowiedzialnych rodzinach, czy przebywania w moralnie wykolejonym otoczeniu weszły w kolizję z prawem. Grono sióstr w pełni oddanych sprawie, przygotowanych także teoretycznie i praktycznie, podjęło się zadania wychowania i przygotowania do życia w społeczeństwie tych dziewcząt. Siostry dawały im wykształcenie na poziomie ówczesnej szkoły powszechnej (podstawowej), kulturalne, patriotyczne, przede wszystkim poprzez pracę w gospodarstwie, roli i w ogrodzie, zajęcia w kuchni, pralni, przyzwyczajanie do porządku, higieny, odpowiedzialności do działań w samorządzie przygotowywały je do normalnego życia w społeczeństwie. Ważnym czynnikiem wychowawczym były sprawy duchowe, modlitwa, pogadanki religijno-umoralniające, udział w sakramentach na zasadzie dobrowolności. Wszystko to miało na celu przygotowanie do normalnego wprowadzenia do życia społecznego, rodzinnego, zawodowego. prof. dr hab. Anastazy Nadolny
