Czytelnictwo powieści w opiniach środowisk katolickich II Rzeczypospolitej

Książka poświęcona jest stosunkowi Kościoła katolickiego do pisarzy i kultury w okresie dwudziestolecia międzywojennego. Ukazuje różne inspiracje i dążności związane z tzw. literaturą katolicką, jest próbą wyjaśnienia w jaki sposób Kościół starał się oddziaływać na wybory książkowe, dokonywane przez ówczesną publiczność literacką. Autorka omówiła poradniki literackie, rozpowszechniane przez instytucje kościelne. Wskazując zasady doboru lektur uwzględniła znane opracowania o. Mariana Pirożyńskiego Co czytać? (Kraków, 1932) oraz Przewodnik po beletrystyce Czesława Lechickiego (Poznań, 1935). Zajęła się również rolą wybranych periodyków katolickich w upowszechnianiu literatury oraz działalnością wydawnictw książkowych związanych z Kościołem. Porównała zalecenia zamieszczone w przewodnikach po literaturze z rzeczywistymi gustami i wyborami lekturowymi niektórych ówczesnych odbiorców – użytkowników bibliotek. Książkę uzupełnia aneks zawierający fragmenty prac M. Pirożyńskiego i Cz. Lechickiego.