Rzecz i rzeczowość w kulturze XX i XXI wieku

Bycie pośród rzeczy stało się jednym z centralnych obszarów refleksji nad kulturą XX wieku. Historia sztuki odnotowała rozmaite sposoby użycia przedmiotu -jako ready madę, objet trouve, asamblaż, montaż, instalacja. W odniesieniu do przedmiotu definiowane były również rozmaite strategie i poetyki artystyczne (dadaizm, surrealizm, Nowa Rzeczowość, malarstwo materii, happening, pop-art, nowy realizm, performance, body art). Obecne teorie estetyczne definiują odrębność od tradycji modernistycznej poprzez wykluczenie stabilnych punktów orientacyjnych, a zarazem uwypuklenie roli reprezentacji, związanej z konwencjonalnym systemem znaków i, tym samym, eliminują pojęcie ontologii rzeczy. O tych i podobnych problemach piszą w książce: Arkadiusz Bagłajewski, Michał Bardel, Dariusz Czają, Maria Hussakow-ska, Agata Jakubowska, Łukasz Kiepuszewski, Dobrosław Kot, Marcin Lachowski, Piotr Majewski, Waldemar Okoń, Andrzej Pieńkos, Sławomir Sikora, Wojciech Suchocki, Gabriela Switek, Jacek Wbjtysiak, Elżbieta Wolicka-Wolszleger.