Detektyw Szukajło i zaginiona foka

Poszli razem na molo i stali, patrząc na oszalałe morze. Z frędzli zielonego szalika detektywa skapywała woda. Dopiero teraz dotarło do Matyldy, że i on naraża swoje zdrowie dla dobra foczej dziewczynki, która zaginęła dokładnie pięć dni temu. Podała mu łapkę, a on wsadził ją wraz ze swoją do kieszeni mokrego płaszcza, który przybrał teraz kolor piasku widzianego nocą na plaży. – Matyldo, zrób dla mnie ostatnią rzecz – poprosił, nadal nie odrywając oczu od morskiego żywiołu. – Wciąż jesteś dzieckiem i ona nim była. Poczuj się tak mała, jakby dopiero oderwano cię od matki. Kazano ci wejść do wody, a ty się boisz. Co robisz? – Co robię, gdy się boję i jestem z dala od mamy? – zapytała ruda lisiczka, myśląc, że właściwie znajduje się w dokładnie takiej sytuacji: z dala od mamy, choć bała się teraz znacznie mniej. (fragment książki)