Wyznania – tego nie mogłam przewidzieć

Opisuję zmagania młodej dziewczyny, którą wtedy byłam, i wyznaję wszystkie moje fiaska… Wydaje się, że już nic nie wyjdzie z tego wdrapywania się po drabinie marzeń, bo nic się nie udaje, nic nie dzieje się według moich pragnień i dążeń. Ale są to moje pierwsze lata na Zachodzie, czyli tylko fragment mojego życia, który jednak wpłynął na cały jego dalszy przebieg… Jednakże nie mogłam przewidzieć, co się będzie działo dalej. A teraz, z perspektywy lat widzę, że wszystko miało sens, że warto wierzyć. I nawet jeśli nic nie dzieje się po naszej myśli, to trzeba poczekać… i mimo wszystko wspinać się razem po stromych zboczach czy to miłości, czy to nadziei, czy wiary. [Autorka]