Człowiek, który nie mógł umrzeć

(...)" Hałas okazywał się być nieznośny. Wiertła buszujące dwa piętra wyżej docierały do najdalszych zakamarków mózgu. Siedzący na sofie Paweł włanie niedawno obudził się. Dzieci poszły już do szkoły, a Helena do pracy. Dzień zapowiadał się pochmurny, aczkolwiek ciepły i duszny. Wszystko wydawało się poukładanae w jak największym porządku(...)"