Drugie zabicie psa. Nawrócony w Jaffie

Rozgrywającesię w izraelskiej scenerii minipowieści, napisane przez Hłaskę na emigracji. Robert i to para oszustów matrymonialnych. Pierwszy obmyśla scenariusz, dzięki któremu uda im się wyłudzić pieniądze od kolejnej bogatej, rozczarowanej życiem kobiety. Drugi gra w nim rolę melodramatycznego amanta. Początkowo wszystko idzie zgodnie z planem: ofiara – samotna kobieta z dzieckiem – ulega czarowi Jakuba, odgrywającego doświadczonego przez los outsidera. Wszystko psuje jednak chamsin – „ wiatr, który robi z ludzi wariatów”... Ponownie spotykamy bohaterów w „ Nawróconym w Jaffie”. Bez grosza przy duszy nadal brną w kłamstwa i czekają na dobry moment, by uwieść następną kobietę. Podczas pobytu w Tel Awiwie zawierają znajomość z kanadyjskim misjonarzem i jego młodą żoną... Życie to teatr albo film – udowadnia Marek Hłasko w swoich dwóch izraelskich minipowieściach. Ale los jego bohaterów nie zależy wcale od tego, jak dobrze nauczą się swoich kwestii... Znałem tu wiele miejsc i wiele ludzi. Ale dlaczego nie potrafiłem o tym pisać? Dlaczego potrafiłem to czuć, a nie umiałem o tym mówić - nie wiem. Dlaczego nie powiedziałem i nie napisałem nigdy, iż nie ma większego nieszczęścia jak życie w nieświadomości Boga; jak życie wbrew Jego przykazaniom - nie wiem. Dlaczego nie umiałem nigdy powiedzieć, że największym grzechem jest stracenie miłości drugiego człowieka - nie wiem. Może było za gorąco, a może po prostu zapomniałem. Marek Hłasko, " Drugie zabicie psa"