Szach-mat. Jak umierali władcy Rosji

Szach-mat! Tak można byłoby powiedzieć w chwili śmierci jednego z najokrutniejszych władców Europy, Iwana Groźnego. Bezwzględny i apodyktyczny car Rosji zmarł bowiem – jak głosi legenda – podczas partii szachów. Mówi się, że bycie władcą Rosji to jeden z najniebezpieczniejszych zawodów świata. Sztylety w plecy, kule w łeb i tajemnicze choroby na moskiewskim dworze były na porządku dziennym. Książka Mariusza Sampa pokazuje, jak wyglądały ostatnie chwile najsłynniejszych rosyjskich władców. Jeden konał w potwornych męczarniach, inny zapił się na śmierć, a jeszcze innego zabił Polak. Nie wspominając o Stalinie, który umierał kilka godzin w zasikanych spodniach. Autor niezwykle plastycznie opowiada o ostatnich dniach okrutnych ludzi. Jedno ich łączy – wszyscy byli władcami Rosji. Mariusz Samp bez owijania w bawełnę opowiada, czym była dawniej Rosja i jaką cenę ludzie na szczytach władzy płacili za najdrobniejsze potknięcie. Ta książka pochłania od pierwszej do ostatniej strony. Kamil Janicki, historyk, publicysta, autor książki „ Pańszczyzna” Mijają wieki, zmieniają się ustroje, ale w Rosji zmianie władzy często towarzyszy śmierć, nierzadko w tajemniczych okolicznościach. Mariusz Samp w swojej książce pokazuje, że mimo upływu setek lat Rosja wciąż żegna swoich władców nagle i ponuro. Paweł Czernich, dziennikarz Onetu OKIEM WYDAWCY: Jeśli chcecie dowiedzieć się, w jaki sposób szachy uśmierciły jednego z najbardziej okrutnych carów, ilu partnerów seksualnych miała Katarzyna Wielka i czy na pewno zabiła ją choroba weneryczna, a także dlaczego jeden z największych zbrodniarzy XX wieku umierał w zasikanych spodniach – ta książka jest dla was. Mariusz Samp ma niezwykły dar: opowiada o skomplikowanych sprawach w prosty sposób. Dzięki niemu nie tylko poznacie ciekawostki o ostatnich chwilach życia władców Rosji, ale także zrozumiecie wreszcie dymitriady! Każdy, nawet najpotężniejszy władca w końcu umiera. Nawet jeśli czasami w myśl zasady „ do siedmiu razy sztuka”. Szymon Langowski 6 czerwca w Lasku Bulońskim pod Paryżem odbyła się wielka parada wojskowa z udziałem kilkudziesięciu tysięcy żołnierzy. Wśród obserwujących to wydarzenie był i Berezowski z nabitym pistoletem, ukrytym w kieszeni. Mężczyzna szukał tylko sposobności, aby znaleźć się jak najbliżej cara i wprowadzić w życie skrywany głęboko plan. Niedoszły carobójca widział wprawdzie karetę, w której siedział Aleksander II, ale był zbyt daleko, by oddać celny strzał. W związku z tym szybko opuścił Lasek Buloński, skierował się ku śródmieściu i zajął miejsce w pierwszym rzędzie widzów zgromadzonych przy bulwarze Sewastopolskim, licząc po cichu na to, że właśnie tędy będzie wracał z parady władca Rosji. I się nie pomylił, choć dużo ryzykował, ustawiając się akurat w tej okolicy. Można sobie tylko wyobrazić, jaka radość go ogarnęła, kiedy z daleka zobaczył podążający w jego kierunku korowód żołnierzy. Gdy powóz cesarza przejeżdżał tuż obok, Berezowski wyjął pistolet i wymierzył prosto we władcę.