Wyspy historii

Marshall Sahlins w niniejszych szkicach koncentruje się na wyspach – Hawajach, Fidżi i Nowej Zelandii – których dzieje skrzyżowały się z dziejami Europy. Interesuje go także zaściankowy sposób myślenia, obecny w zachodniej nauce, który tworzy fałszywe przeciwstawieństwa pomiędzy przeszłością a teraźniejszością, pomiędzy strukturą a wydarzeniem, pomiędzy jednostką a społeczeństwem. Prowokacyjne rozmyślania Sahlinsa stanowią krytykę zachodniej historii i antropologii. W Wyspach historii (co znamienne, tytuł jest wieloznaczną grą słów odzwierciedlającą zarówno liczne warstwy znaczeń, które autor wprowadza do swojego wywodu, jak i jego poczucie humoru) Sahlins zebrał pięć wykładów rzekomo dotyczących Polinezji… i poprzedził je wprowadzeniem, które nadaje całej książce bardziej teoretyczny wymiar. Rezultatem jest dzieło, które miejscami olśniewa erudycją, dowcipem i przewrotną niejasnością argumentacji; nie jest zaledwie odświeżoną historyczną narracją zaprezentowaną przez błyskotliwego antropologa w celu poirytowania konwencjonalnie myślących historyków, lecz stanowi niezwykle inspirujące omówienie związku pomiędzy historią a strukturą. Peter Gathercole, Times Literacy Suplement Sahlins ma niezwykły dar opowiadania o szczegółach i często jest bardzo dowcipny… Jego zasadnicze kluczowe przesłanie jest całkowicie słuszne: ‘antropologia jest uwikłana w historię, ponieważ kultura to właśnie organizowanie bieżącej sytuacji w kategoriach przeszłości. J. D. Y. Peel, Times Higher Education Suplement Jako Hawajczyk i badacz rdzennej historii, mogę powiedzieć, że Sahlins wykazuje niezwykłą wrazliwość (jak na nie-Hawajczyka) na świat naszych przodków… W poszukiwaniu zawsze ulotnego rozumienia kultury, Sahlins stworzył nadzwyczajne, naprawdę piękne dzieło. Haunani-Kay Trask, American Ethnologist