Muzyka i muzyczność prozy japońskiej okresu Heian (794-1192)

Książka ukazuje rolę muzyki w kreacji literatury starożytnej i jej wpływ na kształtowanie się życia artystycznego japońskich dworzan okresu Heian, złotego wieku kultury arystokratycznej Japonii. Wypełniająca po brzegi karty wielu opowieści muzyka jest nierozerwalnym aspektem świata przedstawionego w japońskiej prozie okresu Heian. Próżno by szukać w europejskim kręgu kulturowym postaci literackich darzących muzykę większą estymą, niż to czynią bohaterowie tych utworów. Oddają się oni muzycznym dysputom, wzruszają się pod wpływem brzmienia egzotycznych instrumentów, kontemplują dźwięki przyrody. Muzyka wprowadza do prozy dużą dawkę artyzmu i zmysłowości. Staje się dla bohaterów literackich nie tyle silnym przeżyciem, ile wręcz realnym, zmysłowym doświadczeniem, równie ważnym co doświadczenie miłości, życia, bólu czy śmierci.