Mizora. Przepowiednia. Amerykańska utopia feministyczna XIX wieku

Skuteczna gwarancja praw człowieka, przestrzeganie praw dziecka i praw więźniów, konwencja antyprzemocowa, wyeliminowanie ubóstwa, chorób i ciężkich przestępstw, poszerzenie oferty bezpłatnej edukacji, zdalne nauczanie, ekologiczne źródła energii, zdrowa żywność, dbałość o tężyznę fizyczną, wynalezienie automatycznego odkurzacza, interaktywnej telewizji i holograficznego smartfona, a także możliwość podróżowania z szybkością światła – to zaledwie początek listy osiągnięć ultrakobiet z Mizory, zlaicyzowanej, utopijnej krainy bez mężczyzn, do której przypadkowo trafia narratorka, rosyjska księżniczka Vera Zarovitch, przyjaciółka polskich powstańców i niepokorna, choć bogobojna rzeczniczka wolności obywatelskich. MIZORA: PRZEPOWIEDNIA, powieść Mary Bradley Lane z końca XIX wieku, jest pierwszą amerykańską utopią feministyczną, która wprowadza radykalne rozwiązanie kwestii płci i rasy poprzez modyfikację genomu obywateli idealnego państwa znajdującego się we wnętrzu Ziemi. [lewe skrzydełko] Dziewiętnastowieczna powieść Mary Bradley Lane Mizora jest jedną z pierwszych amerykańskich utopii feministycznych i pierwszą, która przedstawia radykalną wizję doskonałego świata. Radykalizm tej wizji jest wynikiem wprowadzenia motywu ostatecznego rozwiązania kwestii płci i rasy oraz wyeliminowania patologii społecznych poprzez modyfikację genomu mieszkanek utopijnej Mizory. Powieść ukazywała się najpierw anonimowo w odcinkach w wydawanej w Ohio gazecie Cincinnati Commercial od listopada 1880 do lutego 1880 roku.