Szaro, ale błękit

Osiedle we Wrocławiu naszkicowane lekko i z humorem. Bohaterami są mieszkańcy: żyjące w świecie fantazji dzieci, nienadążający za zmianami staruszkowie, szukający swoich tożsamości trzydziesto- i czterdziestolatkowie, bezimienni właściciele psów, sklepikarze, bezdomni poszukiwacze złomu. Książkę można traktować jako powieść lub zbiór opowiadań. Bohaterem są także miejsca, w których rozgrywa się wesoła, a czasem melancholijna akcja. Piwnice pełne klamotów, mieszkania, osiedlowe sklepy oraz samo miasto stają się areną wydarzeń, wspomnień, zabawnych historii. “Szaro, ale błękit” to proza pełna poetyckiego polotu, ale również oryginalnych finałów historii i zaskakujących pomysłów. Niektóre fragmenty mają charakter filozoficznego rozważania z przymrużeniem oka o małym życiu osiedli, których w Polsce są przecież tysiące. Każdy czytelnik znajdzie tu coś dla siebie: dowie się, w jakim celu zorganizowano sekretne zebrania w garażu, jak wygląda nocne życie mieszkańców, pozna tajemnicę więzi starszych ludzi z kwiatami na balkonie, usłyszy, co mają do powiedzenia swoim właścicielom psy, przeczyta, co na osiedlu robią Policjanci z Miami, a także Diabeł i Baba Jaga.