Wymarzona para

Młoda arystokratka Ida von Waldenburg przejmuje zarządzanie rodzinnym majątkiem. Nowa sytuacja stwarza szansę na jej błyskotliwą karierę, ale jednocześnie budzi rodzinne konflikty. Osłodą w tej trudnej sytuacji są dla Idy wierni przyjaciele, niespodziewana miłość i... obłędny zapach magnolii, rosnących w dworskim ogrodzie. - Zrobię wszystko, aby cię zobaczyć, przyjechałbym nawet na pięć minut. - Kochanie, to byłoby nierozsądne, a coś takiego nigdy w życiu bym cię nie poprosił... Ale rozumiem, co chcesz przez to powiedzieć. Mam wrażenie, jakbym był spragnionym wędrowcem, który wreszcie znalazł źródło wody i nie może się od niego oderwać... Jakże puste było moje życie bez ciebie. Dopiero teraz sobie to uświadamiam. Myśląc o tobie, mam wrażenie, jakby opływały mnie ciepłe, miękkie fale morskie. Nasuwają mi się słowa, które przedtem nigdy by mi nie przyszły do głowy. Nagle wszystko jest takie lekkie, rozumiesz mnie bez słów... Tak się cieszę, że jesteś. Cóż powiedzieć na takie wyznanie? Nie ma trafniejszych słów niż użyte przez Jasia. Dlatego tylko westchnęła i wyszeptała: - Wyjąłeś mi to z ust.