Egzystencjalna dialektyka Boga i człowieka

Z Posłowia tłumacza: Filozof-egzystencjalista, który jest teistą, musi poruszyć problem relacji Boga i człowieka. Dialektyka tych relacji, rozpatrywana na płaszczyźnie egzystencjalnej, przedstawia się inaczej, niż w tradycyjnym podejściu, bazującym na filozofii greckiej, zwłaszcza na Arystotelesie. Bóg filozofów nie jest Bogiem Biblii i żywej wiary. Bóg filozofów jest Absolutem pozostającym w opozycji do świata. Bóg Biblii i wiary jest Bogiem życia, pozostającym w bezpośredniej relacji do świata i człowieka, często dramatycznej, jak w wypadku Jakuba z Bogiem (Rdz 32, 29-31). Relacja ta osiąga największe napięcie w chrześcijaństwie, gdyż Bóg przekraczając siebie samego wkracza w dzieje człowieka jako Bogoczłowiek. Stąd też napięcie relacji Boga i człowieka osiąga w chrześcijaństwie najwyższy poziom. Bóg tęskni za swoim Innym, którym jest człowiek stworzony na obraz i podobieństwo samego Stwórcy. (...) SPIS TREŚCI: 5………. Wstęp Rozdział I 9………. Niezbyt pobożne rozmyślania. Krytyka chrześcijaństwa. Krytyka objawienia Rozdział II 23………. Dialektyka Boga i człowieka w myśli niemieckiej. Znaczenie Nietzschego. Dialektyka Trójcy Rozdział III 41………. Rozwój i nowość Rozdział IV 47………. Lęk Rozdział V 52………. Cierpienie Rozdział VI 64………. Zło Rozdział VII 72………. Wojna Rozdział VIII 80………. Człowieczeństwo Rozdział IX 92………. Duchowość Rozdział X 99………. Piękno Rozdział XI 106………. Nieśmiertelność Rozdział XII 117………. Mesjanizm i historia Rozdział XIII 127………. Religia Ducha. Pobożne rozmyślanie Rozdział XIV 132………. Koniec rzeczy i nowy eon Posłowie tłumacza 137………. Jakub i Bóg 138………. Indeks osobowy