Ugór

„ Ugór” jest ciszą, w której mimo wszystko poeta wysiewa ziarna słów, żeby tę ciszę przełamać. Każde słowo jest aktem wiary, że w tej ciszy zakwitnie sens. Język tej książki jest jednocześnie językiem modlitwy i buntu – szeptem i krzykiem, w surowości tych wierszy można znaleźć ukojenie i prawdę, których próżno szukać w wielu współczesnych poetykach. Miłosz Broniszewski ustawia siebie – i nas, czytelników – na osi czasu: dziadkowie, pradziadkowie, ale też i nasze dzieci, na które nigdy nie będzie nas stać. I mówi: tak, jesteśmy tylko punktem. Ale gdyby zabrakło tego punktu, nie byłoby ciągłości. Piękna książka. Justyna Bargielska Odkrywanie chłopskich historii stało się modne. Wiersze Miłosza Broniszewskiego nie podążają jednak za modą lecz za doświadczeniem, które osadziło się w pamięci. Tytułowe słowo „ ugór” oznacza ziemię, która nie rodzi, jałową, ale kto wie, czy nie jest nią przestrzeń wielkiego miasta. Anna Nasiłowska