Interoperacyjność narodowego systemu obrony powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej

Prezentowana publikacja jest zbiorem artykułów, w których przedstawiono wyniki badań nad współpracą komponentów militarnych i pozamilitarnych w systemie bezpieczeństwa powietrznego państwa w aspekcie osiągania interoperacyjności z jednostkami organizacyjnymi narodowego sytemu obrony powietrznej. Przeprowadzone analizy dotyczą m. in. zwierzchnictwa w polskiej przestrzeni powietrznej, zarządzania przestrzenią powietrzną, współdziałania podmiotów ratowniczych, lotniczych i naziemnych, militarnych i pozamilitarnych, zagrożeń powietrznych, ich wykrywania i reagowania, uwarunkowań prawnych, organizacyjnych, zasobów materialnych, informacyjnych oraz kapitału ludzkiego, z uwzględnieniem specyfiki hybrydowej wojny powietrznej. W książce zawarto propozycje działań zorientowanych na systemowe podnoszenie interoperacyjności współpracujących komponentów militarnych i pozamilitarnych, powołania na szczeblu centralnym elementu funkcjonalnego odpowiedzialnego za integrację podsystemu bezpieczeństwa powietrznego, dostosowania do współczesnych wymagań wybranych obszarów zarządzania ruchem lotniczym, zdatności do lotów statków powietrznych, szkolenia lotniczego i infrastruktury lotniskowej oraz prowadzenia wspólnych ćwiczeń żołnierzy i funkcjonariuszy, załóg lotnictwa policyjnego i pododdziałów antyterrorystycznych.