Portret Ubu

Od dłuższego czasu obserwowałem w mediach społecznościowych i pismach literackich wiersze Moniki Luque-Kurcz. Zawsze robiły na mnie duże wrażenie, przede wszystkim dzięki ciekawej, zaskakującej metaforyce i poruszanych w wierszach ważnych egzystencjalnych tematów. Gdy je czytam wydaje mi się, że autorka słowami, a jeszcze bardziej ostrością widzenia zgarnia do siebie cały otaczający ją świat. Jeszcze innego wymiaru i ekspresji te utwory nabrały gdy autorka zdecydowała się umieścić je w tomiku. Czyta się go z zaciekawieniem ale i narastającym niepokojem jakbyśmy za cienką błoną tajemniczości szukali w tych wersach siebie. I tak kartka po kartce poznajemy ciekawą poetkę, ciekawą osobowość, dużą wrażliwość i wszystko to co stanowi kwintesencję dobrego poezjowania. (Jerzy J. Fąfara)