Pierwsze wzruszenie

Pierwsze wzruszenie to wybór z dwóch tomów opowiadań Nescia. Ich bohaterami są prości ludzie, których losy splatają się niezmiennie z przyrodą i są przez nią determinowane. Tu, tak jak w całym pisarstwie Nescia, niezwykle ważne są drobne zdarzenia i niepoważne detale, autor uwierzył bowiem, że za pomocą okruchów można powiedzieć bardzo wiele. Spoza owych detali wyłania się jednakże Nescio jako znakomity obserwator życia. Jego opowiadania przepełnione są ironią, ale w tej wesołości kryje się bolesny tragizm. Nieobojętna jest mu krzywda ludzka, współczuje jednostkom skazanym na beznadziejne na beznadziejne bytowanie w skorumpowanym świecie, w którym człowiek wrażliwy ginie, a silniejszy zostaje wchłonięty przez kapitalistyczną machinę, zatracając swą indywidualność. Trzej główni bohaterowie opowiadań Nescia są tak popularni w Niderlandach, że wystawiono im w roku 1971 pomnik w Oosterparku w Amsterdamie.