Al Mittelsteine. Tajemnice filii obozu Gross-Rosen

„ Przy ostatnich zabudowaniach Ścinawki Średniej, nieopodal niepozornego pomnika, w mrocznych czasach II wojny światowej, gdy Ścinawkę Średnią nazywano jeszcze Mittelsteine, za ogrodzeniem z drutu kolczastego i przy wysokich wieżach wartowniczych, mieścił się niewielki, niemiecki obóz pracy dla kobiet. Obóz wcale nie musiał być duży, aby być strasznym; w tych małych życie również było koszmarem. II wojna światowa była najokrutniejszą wojną w dziejach ludzkości. Oprócz niespotykanych dotychczas zniszczeń, pochłonęła miliony niewinnych ofiar. Odkryła najgorsze z najgorszych obliczy człowieka. Pokazała, do czego prowadzi nienawiść, uprzedzenia rasowe i zachłanność. Udowodniła, że największym zagrożeniem dla człowieka jest inny człowiek. Obóz w Mittelsteine, będący jedną z wielu filii obozu Gross-Rosen, funkcjonował zaledwie 9 miesięcy, ale nie oznacza to, że był w jakiś sposób łagodniejszy, lżejszy, czy mniej okrutny od innych hitlerowskich obozów. Nie trzeba było trafić do Auschwitz, aby poznać najmroczniejszą stronę obozowego piekła. Zło czaiło się również tutaj, w tym małym, prowincjonalnym obozie. Nieludzkie traktowanie, głód, czy pobicia, to także szara rzeczywistość tego miejsca. W tej książce – niestety – znajdziecie opisy takich historii, ale Mittelsteine to również miejsce obozowego cudu, zaskakującej i wręcz nieprawdopodobnej historii. Dzięki wydarzeniu, które rozegrało się tu zimą 1944 roku, możemy odkryć, że mimo panujących tu okropności i zła, w każdym człowieku znajdziemy szczyptę dobroci... nawet, jeśli jest ukryta pod grubymi warstwami esesmańskiego munduru.”