Dzieci z probówki. Etyka i praktyka sztucznej prokreacji

Pierwsze dziecko z probówki przyszło na świat w 1978 roku. Rozpoczęła się nowa era w zakresie prokreacji. Odtąd to, co uprzednio znano tylko z powieści science fiction, stało się rzeczywistością. Obecnie ludzkość doszła do punktu, w którym można określić nie tylko samą technikę rozmnażania, lecz nawet konkretny zestaw cech genetycznych przyszłego człowieka. Książka ta jest pierwszym pełnym opisem nowych technik prokreacji, jak również problemów etycznych powstających na tym tle, mianowicie: zapładnianie in vitro, macierzyństwo zastępcze, ektogeneza ludzka, klonowanie osobników ludzkich, wybór płci dziecka, jak i inżynieria genetyczna. Jakie powstają tu niebezpieczeństwa? Jaki jest status moralny embrionu ludzkiego? Czy należałoby zalegalizować wszystkie nowe techniki prokreacyjne? Czy stajemy wobec rozwiązania problemu niepłodności, czy też ludzkość jest narażona na poważne niebezpieczeństwo? Książka stanowi ważny wkład w dyskusję nad jedną z najbardziej kontrowersyjnych spraw współczesnego świata, zmusza do określenia własnego stanowiska.