Λύσις

O Λύσις είναι μια συνεχής αφήγηση του Σωκράτη σε κάποιον ακροατή που δεν προσδιορίζεται ειδικότερα ούτε εκδηλώνει με οποιοδήποτε τρόπο την παρουσία του. Σ' αυτό τον άγνωστο ακροατή ο Σωκράτης αφηγείται μια συνάντησή του με μερικούς νέους -κάποιον Ιπποθάλη, κάποιον Κτήσιππο και μερικούς άλλους- έξω από μια αθηναϊκή παλαίστρα. Οι νέοι τον προσκάλεσαν να τους ακολουθήσει στο εσωτερικό της παλαίστρας -όπου μόλις πριν λίγο είχε τελειώσει μια θρησκευτική γιορτή- για να συζητήσουν. Τη συζήτηση αυτή, πού είχε θέμα τη φιλία, αναδιηγείται ο Σωκράτης στον άγνωστο σιωπηλό ακροατή του. Συνομιλητές του Σωκράτη ήταν ο Λύσις και ο Μενέξενος. Σχεδόν ακόμη παιδιά και οι δύο -αφού συνοδεύονται πάντοτε από τους παιδαγωγούς τους και τιμωρούνται αυστηρά από τους γονείς τους όταν ατακτούν- συμμετέχουν ωστόσο ουσιαστικά στη συζήτηση και παρακολουθούν το Σωκράτη χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία. (...) (Από την εισαγωγή της έκδοσης)