Wojna Małego Żółwia 1786–1795. Masakra w lasach Ohio

Spis treści: Wstęp I Indianie wobec wojny o niepodległość USA (1775-1783) II Plemiona Północnego Zachodu w połowie lat 80. XVIII wieku III Presja 1783-1786 IV Pierwsze lata. Konfederacja Północnego Zachodu (1786-1790) V Kekionga 1790 VI Wabash 1791 VII Wayne wchodzi do akcji (kampania roku 1792) VIII Wojna i dyplomacja (kampania roku 1793) IX Fallen Timbers 1794 X Greenville 1795 Zakończenie Bibliografia Spis map i schematów Notka o książce: Celem niniejszego opracowania jest opis jednego z najważniejszych i najcięższych, lecz kompletnie nieznanych w naszej literaturze konfliktów indiańskich, jakie toczyły w swej historii Stany Zjednoczone, czyli tzw. „ Północnozachodniej Wojny Indiańskiej” (ang. Northwest Indian War) zwanej też od imienia głównego wodza zbuntowanych plemion „ Wojną Małego Żółwia” (ang. Little Turtle’s War). Traktat Paryski z roku 1783, w którym Wielka Brytania oddawała nowo powstałemu państwu amerykańskiemu olbrzymie terytoria na wschód od Mississippi zupełnie nie brał pod uwagę, iż ziemie te mają już mieszkańców – plemiona indiańskie. Z kolei władze amerykańskie nie zamierzały przestrzegać wcześniejszych proklamacji królewskich, chroniących tubylców przed zalewem białych osadników. To musiało doprowadzić do konfliktu na wielką skalę, zwłaszcza że opór Indian podsycany był przez dwulicową postawę Wielkiej Brytanii mającej swoje interesy w tym regionie. Ostatecznie doszło do wybuchu wielkiej przemocy na olbrzymim obszarze dorzecza rzeki Ohio, a nawet w Tennessee i zachodniej Wirginii, gdzie do walki włączyli się Czirokezi. Wojna doprowadziła do złamania kariery dwóch amerykańskich generałów, zaś w jej trakcie Indianie zadali w lasach na północ od rzeki Ohio katastrofalną klęskę armii amerykańskiej (największą jaką poniosła ona z rąk Indian). Dopiero po wielu latach ciężkich walk, w roku 1796 Amerykanom udało się opanować sytuację i przejąć kontrolę nad ziemiami, które oficjalnie przekazano im w 1783...