Dzieciństwo rodziców

Doświadczając rodzicielstwa, mamy szansę na dotknięcie tego, czego nam – dzieciom własnych rodziców – brakowało i za czym do dziś tęsknimy. Autor nazywa to siedmioma prośbami, które dzieci kierują do swoich rodziców. W tej podróży nie chodzi o poszukiwanie winnych, ale o uzdrawiającą przemianę. Pomoże ona dostrzec bolesne miejsca po to, by zmienić je w czułość, zarówno dla nas samych, jak i naszych dzieci. By nie tylko dorosnąć, ale też dojrzeć. Rodzicielstwo niemal w każdym z nas uruchamia wspomnienia własnego dorastania. Nie zawsze jednak było ono takie, jakim chcielibyśmy je zapamiętać. Nieustannie natykam się na tę blokadę: nagle oczy podnoszą się ku mnie i spogląda na mnie nieugięte i poważne, jakby odpowiedzialne czteroletnie dziecko w zadbanym ciele czterdziestoletniego mężczyzny, który stanowczo twierdzi: „ Przecież miałem normalne dzieciństwo”. „ Normalne dzieciństwo” charakteryzuje się tym, że rodzice nie słuchają tego, o co dzieci ich proszą, a dzieci robią wszystko, aby dało się myśleć, że to normalne. Opinie o książce: Trudniejsze momenty mojego rodzicielstwa związane ze złością zapewniły mi szersze spojrzenie na własne dzieciństwo. W „ Dzieciństwie rodziców” Shai Orr z niezwykłym wyczuciem i poetyckim zacięciem przeprowadził mnie przez meandry relacji z własnymi rodzicami. Dzięki temu zdołałam spojrzeć na moich przodków jak na pełnowymiarowe istoty ludzkie – czyli tak, jak chcę widzieć własne dzieci i jak pragnę, by one widziały mnie. Natalia Fiedorczuk, pisarka i redaktorka