Orły Imperium 21. Śmierć cesarzowi

Rok 60 n. e. Pokój w Brytanii okazuje się kruchy. Gdy umiera popierający Rzymian król lokalnego plemienia Icenów, żołnierze imperium anektują jego ziemie, wdowa po władcy – Boudika – zostaje wychłostana, a córki zhańbione. Tymczasem na północy buntują się kolejne grupy rdzennych mieszkańców. Wyrusza przeciw nim gubernator Gajusz Swetoniusz Paulinus z prefektem Katonem w roli dowódcy. Wyjątkowo nie towarzyszy mu oddany przyjaciel centurion Macro, gdyż został skierowany do obrony słabo ufortyfikowanego grodu Camulodunum. Mimo upokorzenia, którego doznała, Boudika wykazuje się wielkim hartem ducha. Odczekawszy, aż armia wroga zaangażuje się w walki w odległych częściach Brytanii, porywa swój lud do niepodległościowego zrywu. Powstanie zatacza coraz szersze kręgi. Rzymska prowincja wkrótce spłynie krwią. Macro i Katon muszą stanąć w szranki z nieprzyjacielem, który woli zginąć, niż dźwigać jarzmo poddaństwa.