Piękna Ormianka

Stanisław Srokowski jest kronikarzem swojej epoki. Kiedy patrzymy na jego drogę twórczą, zauważmy coś wyjątkowego i niebywałego. Opisuje bowiem dzieje swojego kraju już od dziesięcioleci. Najbardziej dramatyczne wydarzenia w historii Polski przypadają na lata 1939-1945. I właśnie te lata, lata wojny opracowuje literacko w takich powieściach i zbiorach opowiadań jak Duchy dzieciństwa, Repatrianci, Ukraiński kochanek, Zdrada, Nienawiść, Strach i Zanim spłonęli żywcem. I pokazuje ukraińskie ludobójstwo, wywózki i wygnania. Lata 1945-1955 to czas zniewalania polskiego narodu, a także czas podziemnej walki z systemem komunistycznym. Opisuje ten czas Srokowski w powieści Dwie miłości licealisty. Lata 1955-1970 to epoka wielkich przemian społecznych i obyczajowych, czas migracji ze wsi do miasta, który przekonująco zobrazowuje autor w takich utworach jak Ruska miłość i właśnie znakomicie przygotowana Piękna Ormianka. Wyraz temu daje także pisarz w powieściach Przyjść, aby wołać i Fatum. Kolejna epoka to lata 1970 - 1990 i zdrada elit. Opowiada o niej Srokowski w Śnie Belzebuba oraz w Życiu wśród pisarzy, agentów i intryg. Z kolei obraz ogromnych przeobrażeń mentalnych, moralnych i degeneracji umysłów z lat 1990-2000 przedstawia w Barbarzyńcach u bram, Spisku barbarzyńców i Barbarzyńcach w salonie. Lata zaś ostatnie 2000- 2025, jako czas niepewności i lęków, świetnie opisał w parabolicznych powieściach Tajemnicza podróż oraz Tłuste koty, czyli parlament zwierząt. Piękna Ormianka zaś zachwyca swoją literacką urodą, wdziękiem i bogactwem intelektualnym. A zarazem nie stroni od humoru, ironii i szyderstwa, pokazując dramatyczne zmagania jednostki z systemem. Kolejna powieść, na którą czekają czytelnicy.