Hosanna

„ Hosanna” to pięć opowieści o ludziach na krawędzi. Ludziach poddanych presji przekraczającej zdolność adaptacji i odsłaniającej ich ukryty – także przed nimi samymi – potencjał przemiany. To spotkanie z tymi, którzy zobaczyli i poczuli więcej, niż przewiduje norma; z ich doświadczeniem samotności, także w relacjach, przemocy wpisanej w rodzinę i system społeczny, cielesności uwikłanej we wstyd i kompulsję oraz – często nieświadomej – tęsknoty za transcendencją i obietnicą zbawienia. Szymon Majcherowicz łączy realizm psychologiczny, weird fiction i body horror, by podważyć automatyzm poznawczy czytelnika i pokazać mu to, na co nie jest on gotowy. Na taką literaturę grozy czekałem! „ Hosanna” przynosi zestaw utworów piekielnie niepokojących, zarówno przez warsztatową biegłość Szymona Majcherowicza w konstruowaniu wciągających fabuł, jak i przez jego rzadką umiejętność dotykania czegoś bardzo pierwotnego w ludzkiej naturze: tych wszystkich mroków duszy, które ukrywamy pod zwałami norm kulturowych i społecznych, świętych ksiąg i pobożnych życzeń. Szymon Majcherowicz udowadnia tą książką dwie rzeczy: po pierwsze, dobra groza jest zawsze dobrą literaturą psychologiczną, a po drugie nic tak dobrze nie służy zgłębieniu tej ciemnej strony jak fascynująca opowieść. Nawet jeśli ta opowieść czasami zmusza do odwrócenia wzroku. — Wojciech Gunia