Dzieje Czytelni Polskiej i Ośrodka Informacji i Kultury Polskiej w Budapeszcie (1951–1989)

Okres dyktatury komunistycznej jest czasem szczególnym w kontaktach kulturalnych między Polską a Węgrami. Zakładano wówczas, że wymiana kulturalna ze wszystkimi krajami socjalistycznymi powinna się odbywać na zasadzie symetrii. Nigdy jednak nie udało się tego założenia w pełni zrealizować. Przede wszystkim zabrakło równości instytucjonalnej. W Warszawie funkcjonował bowiem Węgierski Instytut Kultury, natomiast w Budapeszcie instytucja o niższej randze – Czytelnia Polska, a później Ośrodek Informacji i Kultury Polskiej. Kontakty były starannie wyreżyserowane, nie wychodzono poza określony „ komunistyczny kanon”. Mimo to nie można przecenić działalności OIiKP jako miejsca, w którym uczono języka polskiego, koordynowano tłumaczenia literatury, prezentowano dzieła filmowców i sztuki teatralne. Jest to jedna z najstarszych działających za granicą polskich instytucji kulturalnych. Autorzy niniejszej publikacji dokonali precyzyjnej analizy źródeł archiwalnych oraz literatury przedmiotu. Na tej podstawie stworzyli zarys dziejów polskich placówek nad Dunajem. Przyjęli zasadę chronologiczną oraz zasadę hierarchiczności zagadnień.