Aleja Słoneczna

Pełna humoru, nostalgiczna opowieść o dorastaniu grupki przyjaciół, mieszkających tuż przy Murze Berlińskim. Brussig z premedytacją chciał stworzyć taki utwór, przy którym, cytuję, „ Niemcy z Zachodu będą pękać z zazdrości, że nie dane im było żyć w NRD”. Udało mu się: okazuje się, że nad zgrzebną i szarą codziennością schyłkowej NRD także świeciło słońce, absurdy realnego socjalizmu próbowano traktować z dystansem i humorem, a młodzi ludzie mieli takie same problemy jak wszędzie, przeżywali pierwsze miłości czy fascynacje muzyką rockową — byli po prostu młodzi.